GP Turcji - 7 czerwca 2009
Galeria
| Tor | Istanbul Racing Circuit, Stambuł |
| Długość toru | 5,338 km |
| Liczba okrążeń | 58 |
| Rekord toru | 1:24,770 min. (Juan Pablo Montoya) |
| Zwycięzca roku 2008 | Felipe Massa (Ferrari) |
Istanbul Park znajduje się po azjatyckiej stronie cieśniny Bosfor, czyli kanału łączącego Morze Marmara z Morzem Czarnym, w odległości około 90 kilometrów od centrum miasta. Pagórkowaty teren, na którym w 2005 r. ukończono budowę tego obiektu, pozwolił na stworzenie jednego z najbardziej wymagających technicznie torów na świecie. Jazda po tej trasie jest także mocno obciążająca fizycznie dla zawodników.
Kierowcy jeżdżą tutaj w kierunku odwrotnym do ruchu wskazówek zegara i do pokonania mają między innymi osiem zakrętów w lewo, ale nie ma to wpływu na sposób ustawiania bolidu, który jest taki sam, jak na bardziej tradycyjnych obiektach prawoskrętnych. Lewoskrętna trasa stanowi większy problem dla zawodników, którzy przyzwyczajeni są do pokonywania większej liczby zakrętów w prawo niż w lewo. Brak odpowiedniego przygotowania fizycznego może się zakończyć poważnymi problemami z mięśniami karku.
Na torze znajduje się kilka kluczowych, trudnych technicznie miejsc, a najważniejsze z nich to lewy wiraż numer 8. Do momentu poważnego ograniczenia docisku aerodynamicznego (przed sezonem 2009) kierowcy i samochody poddawani byli tutaj przeciążeniu dochodzącemu do 5G przez około siedem sekund na każdym kółku. To czyniło zeń jeden z najbardziej obciążających fizycznie łuków na świecie. Minimalna prędkość w zakręcie numer 8 wynosiła 250 km/h, ale nie była to główna przyczyna, dla której z technicznego punktu widzenia był i nadal jest to najważniejszy fragment toru Istanbul Park. Wyboje na środku wirażu, gdzie samochód pędzi pod pełnym obciążeniem, zmuszają inżynierów do podwyższenia prześwitu nadwozia, co oznacza straty w pozostałych łukach. Ponadto destabilizują one auto, co od kierowców wymaga ogromnej ostrożności i mocnych nerwów.
Kluczem do osiągnięcia dobrego czasu okrążenia na torze Istanbul Park jest odpowiednie zbalansowanie samochodu, ze względu na kilka nawrotów, które premiują jak najlepsze własności jezdne. Pod koniec okrążenia zawodnicy muszą też pokonać wolną sekwencję lewo-prawo-lewo, która prowadzi na główną prostą. Dojeżdżając do tych zakrętów kierowcy dohamowują z około 300 km/h do zaledwie 80 km/h, dlatego też jest to najlepsze miejsce do ataku na rywala z przodu. W tym sektorze prędkości powinny wzrosnąć dzięki wprowadzeniu do F1 gładkich opon typu slick.
