ING Renault F1 Team
| Szef zespołu | Flavio Briatore |
| Kierowcy | Fernando Alonso, Nelson Piquet Jr |
| Samochód | Renault R29 |
| Silnik | Renault RS27 |
| Opony | Bridgestone |
| Debiut | GP Wlk. Brytanii 1977 |
| Starty | 262 |
| Wygrane | 35 |
| Punkty | 1082 |
| Tytuły mistrzowskie | 2 |
Przygoda francuskiego koncernu z Formułą 1 rozpoczęła się jeszcze w latach 70. i – z przerwami – trwa do dzisiaj. Obecność Renault w wyścigach Grand Prix można podzielić na trzy okresy. Francuzi zadebiutowali w F1 w 1977 r., wprowadzając do królowej sportów motorowych silniki turbodoładowane.
Nowe jednostki napędowe, choć dysponowały potężną mocą, były również niezwykle zawodne, stając się niemal obiektami żartów. W 1979 r. potwierdziły jednak swoją wartość, dając francuskiej ekipie pierwsze zwycięstwo w Grand Prix. Bolidy Renault na zmianę albo nie dojeżdżały do mety, albo finiszowały na czołowych pozycjach, czego efektem były kolejno czwarte, dwukrotnie trzecie i drugie miejsce w klasyfikacji konstruktorów w latach 1980-83. Po sezonie 1985 francuski zespół wycofał się z F1, ale w 1989 r. powrócił jako dostawca silników, odnosząc wielkie sukcesy z ekipami Williams i Benetton w latach 1992-97. W tym okresie z motorami Renault wywalczono pięć mistrzostw świata kierowców (Nigel Mansell, Alain Prost, Michael Schumacher, Damon Hill oraz Jacques Villeneuve) i sześć tytułów konstruktorskich.
W 2000 r. Renault wykupiło zespół Benettona, a od 2002 r. startuje pod swoją nazwą jako team fabryczny. Wraz z Fernando Alonso zdobyli tytuły mistrzowskie w 2005 i 2006 r. Sezony 2007 i 2008 były jednak dla francuskiego zespołu mniej szczęśliwe. Głównym powodem była zmiana dostawcy opon z Michelina na Bridgestone’a oraz wynikająca z niej ogromna strata techniczna. Ekscentryczny szef francuskiej ekipy Flavio Briatore obiecywał powrót do świetności w roku 2009, ale zimowe testy nie wróżyły wielkich sukcesów, przynajmniej na początku sezonu.
